Technologia szkieletowa od dawna jest powszechnie stosowana w budownictwie indywidualnym. Pierwsze drewniane konstrukcje szkieletowe powstały w Europie ponad pięć wieków temu, a ich rozpowszechnienie stało się najbardziej popularne wraz z rozwojem budownictwa high-tech pod koniec XX wieku.
Niezawodny, wygodny budynek drewniany w technologii szkieletowej charakteryzuje się stosunkowo niską ceną, dlatego jest opłacalnym i racjonalnym rozwiązaniem. Okres eksploatacji wynosi 50–70 lat. Produkcja domów szkieletowych w warunkach fabrycznych pozwala zachować minimalną wilgotność (16-18%) elementów drewnianych, co zapewnia ich trwałość. Częścią nośną budynku jest szkielet drewniany, część zamykającą stanowi docieplenie (najczęściej wełna mineralna) w połączeniu z foliami lub membranami wiatro-, wodoodpornymi i paroszczelnymi.